นี่มัน 7.15 น. แล้วนะ
- สายแล้วนะลูก - ผมรู้
- ให้ตาย ขับรถไม่ดูตาม้าตาเรือ - สเตซีย์
ทำไมล่ะ เขาเกือบชนหนูแล้วนะเมื่อกี้
ลูกก็ไม่น่าไปเปิดประตูลงฝั่งนั้นนะ
- ไปอีกฝั่งนึงสิ - ลูกได้รายการจากคุณคอลเลียร์หรือยัง
- เรียบร้อยแล้วค่ะ - ดีๆ
- อ๋อ จริงเหรอ - ขอทีเถอะ
ไม่ต้องพูด หนูก็ได้ยินอยู่แล้วทั้งวัน
"พี่สาวของเธอเป็นนักเรียนที่ยอดเยี่ยม เอ็มม่ารักหนังสือเล่มนี้"
สเตซ์พอได้แล้ว
แม่นัดลูกค้าไว้ตอนห้าโมง คงถึงบ้านตอนหกโมงเย็น
- ตอนเย็นอยากกินอะไรไหม - อะไรก็ได้ ไปก่อนนะแม่
บายจ้ะ แม่รักลูกนะ
พี่น่ะเป็นสาวแสนเฟอร์เฟคต์ ส่วนหนูก็เป็นน้องสาวที่ไม่ได้เรื่อง
ไม่ใช่ซะหน่อย โชคดีนะลูก แม่ไปก่อนนะ
ใจเย็นน่าเอ็ม เขาก็แค่ สอนเรื่องที่เรารู้อยู่แล้ว คิดมากไปทำไม
ฉันไปก็เพื่อจะได้ไม่ต้อง เข้าเรียนคาบแรกเท่านั้นแหละ
- ไปสายหน่อยไม่เป็นไรหรอกน่า - ไม่จริง
ให้ตายเถอะ เธอจะสติแตก เข้าสักวันถ้าเธอยังเครียดอยู่อย่างนี้
พูดถึงเรื่องแน่นๆ
ไง เอ็มม่า
"ไง เอ็มม่า" งั้นเหรอ เขารู้จักชื่อเธอด้วยนี่
- ก็คงงั้น - สตีเฟน ซัลลิแวนรู้จักชื่อเธอ
- ไปเรียนกันได้หรือยัง ขอร้องล่ะ - เธอจะนอนกับเขาไหม ถือว่าเพื่อฉันน่า
เอาล่ะ ทุกคนฟังนะ
รถจะออกตอนเช้าเจ็ดโมงตรงนะ
อย่าสายล่ะ ไม่งั้น
โอ้ว โทษที ราชินีงานพรอม
- เฮ้ เธอสองคนหาที่นั่งซะ เร็วเข้า - อะไร
คุณแม็คมัลเลนน่ะ ผมไม่แปลกใจ แต่ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นอย่างนี้นะเอ็มม่า
- ขอโทษค่ะ คุณคริสตี้เซ่น - เอาล่ะ
พรุ่งนี้รถออกเจ็ดโมงตรงนะ จำไว้
อย่ามาสาย ไม่งั้น รถบัสจะออกไปโดยไม่มีคุณ
หนุ่มขี้เหงามาร่วมทริปนี้ได้ยังไงเนี่ย สงสัยพ่อเขาคงจะจ่ายเงินให้แน่ๆ เลย
- อะไรนะ - นี่ฉันได้ยินเธอนะ
ห้าวันแรก
เราจะไปช่วยซ่อมแซม โรงเรียนร่วมกับโครงการช่วยเหลือสังคม
ส่วนสามวันสุดท้าย เราจะออกสำรวจเกาะกัน
เดินทางไปเรียนรู้ ไปสัมผัส กับวัฒนธรรม ฟังดูน่าสนุกมากใช่มั้ยล่ะ
สรุปว่าสตีเฟ่นรู้ชื่อของเอ็มม่า
- จริงเหรอ - ขอแลกกับเบอร์เกอร์ของเธอได้ไหม
- เอาไปได้เลย - แน่ใจนะ
- ใช่ ฉันแค่อยากได้เฟรนช์ฟรายส์ - แล้วเรื่องเอ็มม่ากับสตีเฟ่นล่ะ
- ฉันชอบนะ - ใช่
เรามีเวลาหนึ่งสัปดาห์ บนเกาะนั่นที่จะร่ายมนต์ใส่เขา
เพื่อช่วยให้เอ็มม่าได้ กุ๊กกิ๊กกับหนุ่มนักฟุตบอล
- ฉันมีสิทธิ์เลือกได้ไหมเนี่ย - เธอไม่มีสิทธิ์จ้ะ
- แต่เราไปที่นั่นเพื่อช่วยเหลือผู้คนนะ - ฉันก็พยายามช่วยเธออยู่นี่ไง
เรามีงานต้องทำนะ ฉันอ่านกำหนดการแล้ว
- เธอเป็นคนเขียนกำหนดการ - ฮ่าๆ
โรงเรียนมีกำหนดการ ไว้ให้เราแล้วทั้งกลางวันและกลางคืน
เราเปลี่ยนกำหนดการก็ได้นี่ ชีวิตจริงก็อย่างนี้แหละใช่ไหม
อ้อ แล้วก็จะบอกให้นะ ฉันรู้มาว่า
ตอนที่เราไปน่ะ มันจะมีงานเทศกาลในตรินิแดด
โอ้ พระเจ้า อย่างนี้ฉันก็ต้องรีบ ไปซื้อชุดว่ายน้ำใหม่แล้วน่ะสิ
- จริงเหรอ - อะไรล่ะ
- เอ็มม่าแอบส่องหนุ่มขี้เหงาล่ะ - เราเคยเรียนที่เดียวกันตอนมัธยมต้นน่ะ
- สมัยก่อนเขาเป็นคนดีมากๆ เลยนะ - ก็นั่นมันสมัยก่อน
ฉันได้ยินมาว่าเขา โดนไล่ออกจากโรงเรียนเก่ามาน่ะ
ไม่นะ ฉันว่าเขาก็น่ารักดีออก
เหมือนในเรื่องเลือดวัยคนอง คล้ายๆ โฮลเดน คอฟิลด์
พูดง่ายๆ ก็คือ
สาวๆ แบบเอ็มไม่มีทางไปกุ๊กกิ๊ก กับผู้ชายเพี้ยนๆ ประหลาดๆ หรอก
เธอมีหนุ่มนักฟุตบอลมาจีบอยู่แล้ว
ส่งมันมาให้ฉันเดี๋ยวนี้
- โดนจับได้แล้ว - ขี้แพ้
- ตามมาที่ห้องครูใหญ่ด้วย - ก็นำทางไปสิ
- โดนแล้วไง - วู้ว
- เยี่ยมไปเลยเพื่อน - เก่งมาก
เหมือนว่าจะมีใครบางคนอดไปเที่ยวแล้วล่ะสิ
เอาล่ะ ทุกคนค่ะ เหมือนว่าเราจะต้อง
ว้าว กะจะไปอยู่นานแค่ไหนเนี่ย
- เอาไปเผื่อไว้ก็ไม่เสียหายน่าฟิล - อ่า
ขอบคุณมากนะคะที่ให้หนูไป
ไม่เป็นไรจ้ะ ที่รัก
พ่อก็แค่ต้องไปกู้เงิน ส่วนแม่ ก็ต้องขายคฤหาสน์เพิ่มอีกสองสามหลัง
ชู่ว อย่าพูดสิ
โอ้
- แม่รักลูกๆ ทุกคนนะ - ค่ะ
ลูกไปแค่แปดวันคุณยังเป็นขนาดนี้ แล้วถ้าลูกไปมหาลัยจะขนาดไหนเนี่ย
ฉันรู้ค่ะ
แม่ก็เลยคิดว่าเราจะต้อง ย้ายไปที่พรินซ์ตันกับลูกด้วย
- ผมเห็นด้วยเลย - ใช่ไหมล่ะ
- ใช่ - ลูกว่าไงจ๊ะ
หมายความว่ายังไง ไม่อยากไปแล้ว
รู้ไหมว่าต้องใช้เส้นขนาดไหน พวกเขาถึงยอมให้แกไปน่ะ
สำหรับใครล่ะครับ พ่อหรือผม
ผมไม่ได้อยากจะไปทริปโง่ๆ นี่ด้วยซ้ำ
ต้องทนอยู่กับคนพวกนั้นที่ผมไม่เคยคุยด้วยซ้ำ
ถือซะว่านี่เป็นโอกาสที่ดี
โอกาสที่จะทำอะไร เพื่อคนอื่นบ้างนอกจากตัวแกเอง
ไปกันได้หรือยัง เดี๋ยวก็สายกันพอดี
ไม่งั้นถ้าผมติดอยู่ที่นี่ พ่อต้องทนมองหน้าผมไปทั้งอาทิตย์แทน
ไปกันได้แล้ว พวกเด็กๆ ขึ้นรถได้แล้ว
- ระวังตัวนะลูก - เอ็มม่า ลิซซี่
- เดินทางดีๆ - ลาได้แล้ว
- แม่รักลูกนะ - เดินทางกันได้แล้ว
ดีน เดินทางดีๆ นะ
ได้ครับพ่อ
เป็นไงบ้างเอ็มม่า เช้าชะมัดเลยเนอะ
อิอิ
นั่นมันสองประโยคเลยนะ รุกหนักไม่เบาเลย
เธอได้แอ้มเขาแน่นอนรับประกันเลย
เอาล่ะ ทุกคนฟังนะ เราจะเริ่มโครงการกันพรุ่งนี้
เรามีเวลาสองสามชั่วโมงให้ พวกเธอจัดของและนั่งเล่นแถวสระน้ำได้
หลังจากนั้นเราอาจจะ ไปทานมื้อค่ำกัน แล้วแต่พวกเธอเลย
ฉันบอกแล้วไงเอ็ม ทิ้งตารางของเธอไปซะ
นี่มันจะต้องเจ๋งมากๆ แน่ๆ
เอ๊ะ ไม่มีคนพื้นที่เลยเหรอ น่าเสียดาย แต่ก็นะ เอาล่ะ ใครกันที่จะได้เป็นผู้โชคดี
ไม่ต้องห่วงเอ็ม ฉันจะไม่ขโมย พ่อนักฟุตบอลของเธอหรอกจ้ะ
เอาละนะสาวๆ ไปกันเลย
หนึ่ง สอง
ไง สาวๆ
ว้าย อย่าสาดน้ำสิ
- จับได้แล้ว - ไม่นะ
เอาล่ะ ดีมากๆ ทำต่อไปได้เลยนะ
- เฮ้ๆๆ ระวังหน่อยสิ - แล้วแต่คุณเลยครับหัวหน้า
เขาต้องโดนฆ่าแน่ แล้วเราก็จะซวยกันหมด
น่าจะทาโลชั่นสักหน่อย ไม่งั้นไหล่เธอจะไหม้เอาได้นะ
แค่วันที่สอง เขาก็มาคุยกับเธอแล้วเหรอ
เชิญเลย ตามสบาย
นี่มันง่ายกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก
สาวน้อยจะได้ลงมือแล้วละคราวนี้
เย้
เกมเริ่มแล้วสาวๆ
- ฉันสไกป์อยู่ - ฉันดูหนังอยู่
โอเค เลิกเดี๋ยวนี้เลย เลิก มีเรื่องด่วน
ที่รัก หนูโอเคไหมลูก
เอิ่ม โทษทีค่ะแม่ คุณคอลเลียร์ สั่งให้พวกเราเข้านอนได้แล้วน่ะค่ะ
โอเค งั้นก็ไปนอนเถอะนะ รักลูกนะ เที่ยวให้สนุกล่ะ
- หลับฝันดีนะจ้ะ - รักเหมือนกันค่ะ บาย
- ไปนะ ลูก - ฝันดี
เมื่อกี้นี้ ฉันลงไปข้างล่าง ไปซื้อยาสีฟัน
เพราะของฉัน มันหมดแล้ว มันราคา...
- น่าเบื่อ - โอเคๆ
สรุปคือปาร์ตี้คืนนี้ บนเรือของชาวบ้านที่นี่ ฉันรู้ๆ
สตีเฟ่นชวนพวกเราไปด้วย และเขาเน้นให้ชวนเธอไปเลยนะ เอ็มม่า
พวกเขากำลังจะไปกันแล้ว แต่เรือจะออกในอีกครึ่งชั่วโมง
- ไม่รู้สิ - พอเลย
เราจะไปและเธอก็ต้องไป
ต่อให้ฉันต้องมัดและลากเธอขึ้นเรือไปก็ตาม
สัญญาเลย ไม่เกินเที่ยงคืน
- มากสุดก็ตีสอง - ก็ได้
เย้
ปาร์ตี้
วู้ว
ขอบใจมาก
แท็กซี่ไหมครับ
วู้ว ไปเลย
ไปปาร์ตี้กันเลยสาวๆ
เร็วๆ เดี๋ยวไม่ทัน
ไปๆๆ
- อย่าเพิ่งไป - วิ่งมาเลย
สนุกจังเลย
- เฮ้ สาวๆ ว่าไง - โอ้ไม่ ไม่เป็นไร
โอเค ไปหาอะไรดื่มกันดีกว่า แล้วก็หาผู้ชายสักคนให้เธอ
- ไม่เอาผู้ชายและก็ไม่ดื่มด้วย - โธ่
เอ็ม เธอต้องผ่อนคลายบ้างนะ หัดทำตัวสบายๆ ซะบ้างสิ
- ทำตัวสบายๆ น่ะ - ก็ฉันชอบแบบนี้นิ
ฉันจะไปตามหาเฮเลน
นั่นแฟนใหม่ของเธอไม่ใช่เหรอ
แล้วเกี่ยวอะไรกับเธอ
มอนติคาร์โล
เรากำลังจะขึ้นไปบนเรือ
มอนติคาร์โล นี่คือตำรวจตรินิแดด
จอดเรือซะ เราจะขึ้นไปตรวจค้นบนเรือ
เดินมาด้านหน้าเรือ
เดินมาที่หัวเรือ
ว้าย
มอนติคาร์โล นี่คือตำรวจตรินิแดด
- เอ็มม่า - ช่วยด้วย
นี่คือตำรวจตรินิแดด
- เธอทำบ้าอะไรของเธอ - ก็ฉันตกน้ำไง
- เอ็มมาอยู่ไหน - ฉันนึกว่าเอ็มอยู่กับเธอ
ปีนขึ้นมา
- ไม่เป็นไรนะ - ดีสุดๆ เลยล่ะ
ทำอะไรน่ะ
ฉันมีปัญหามากพอแล้ว ฉันโดนจับไม่ได้
บ้าหรือไง คิดว่าจะหลบตำรวจพ้นเหรอ
ไม่เป็นไร เราจะกลับไป ที่โรงแรม เมื่อทุกอย่างจบลงโอเคไหม
ด้วยไอ้นี่น่ะเหรอ ฉันอยากกลับขึ้นเรือ
- มันเริ่มไกลเข้าไปทุกทีแล้วนะ - เดี๋ยวเราค่อยแอบตามพวกเขาไป
- ไม่เป็นไรหรอกน่า - เร็วเข้า
ไม่เห็นเรือแล้วนะทีนี้
- เราจะออกไปจากที่นี่กันได้ยังไง - ฉันก็กำลังพยายามอยู่ โอเคไหม
- เธอรู้หรือไง ว่าต้องไปทางไหน - เงียบน่า ขอฉันคิดก่อน
- ให้ตายสิ มันไม่มีเครื่องยนต์ -ไม่มีเหรอ เอาไงต่อดีล่ะ พ่ออัจฉริยะ
- ฉันไม่รู้ - หมายความว่าไงไม่รู้
เราติดอยู่ที่นี่ ที่นี่ที่ไหนก็ไม่รู้เนี่ย นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แล้วนะ
- ว้าย - จับไว้
วางกระเป๋าไว้แถวๆ ประตู แล้วเตรียมยกขึ้นรถกันได้เลย
ครูอยากจะใช้โอกาสนี้เพื่อขอบคุณ
พวกที่สร้างเหตุการณ์นี้ขึ้นมา เราเลยต้องจบทริปนี้ลงอย่างกระทันหัน
ยินดีต้อนรับ สุภาพบุรุษทั้งหลาย ดีใจที่พวกเธอมาร่วมด้วยได้
แย่หน่อยนะ ที่ต้องกลับบ้านกันแล้ว
คุณคอลเลียร์คะ เอ็มม่าไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะ
- อะไรนะ - เอ่อ
เธอไม่ได้กลับมาค่ะเมื่อคืนนี้
หนูไม่ได้บอกใครเพราะคิดว่า เธอคงติดธุระอยู่กับคนอื่นน่ะค่ะ แต่
แล้วเธอ รู้ได้ยังไงว่าเขาไม่ได้ทำ
ครูก็รู้ เอ็มม่าไม่มีทาง หายตัวไปเฉยๆ เธอทำตามกฎระเบียบ
หนูลองโทรหาเธอแล้ว แต่เธอไม่รับสาย
เอาล่ะ เธอเห็นเอ็มม่าครั้งสุดท้ายที่ไหน
- เอิ่ม - อะแฮ่ม
บนเรือค่ะ
- คิดว่าเราลอยมาไกลแค่ไหนแล้ว - ไม่รู้เหมือนกัน คอยดูรอบๆ ไว้
- คงไม่ไกลขนาดนั้นหรอก - เราอยู่ที่นี่มาหลายชั่วโมงแล้ว
นี่คือส่วนนึงของแผนอัน ชาญฉลาดของเธอหรือเปล่า
- ไม่อยากเชื่อ มือถือฉันเปียกไปหมดเลย - ใช่ ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ
ลองใช้ของเธอโทรดูอีกครั้งนึงสิ
บอกแล้วไง มันไม่มีสัญญาณ
- เอาน้ำอีกไหม - ขอบคุณ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอพกน้ำเปล่ามางานเลี้ยง
ฉันไม่อยากคอแห้งนี่ มันทำให้เมาค้าง
จริงเหรอ นึกว่าเป็นเพราะเตกีล่าซะอีก
- ไม่อยากเชื่อเลยว่าไม่มีเครื่องยนต์ - มันคือจุดประสงค์ของเรือบดไง สำหรับฉุกเฉิน
- ไม่งั้นเราจะมีมันไว้ทำไมล่ะ - ฮ่าๆๆๆ
- อะไรมันตลกตรงไหน - ตลกเป็นบ้า
คำว่าเรือบดมันตลกน่ะ
เรากำลังลอยอยู่กลางทะเลแคริบเบียน
- รู้ใช่ไหม - รู้
รู้ด้วยว่าการสติแตก ไม่ได้ช่วยให้เราซวยน้อยลง
เราจะทำยังไงกันดี
ตอนนี้ก็คงลอยไปเรื่อยๆ ล่ะมั้ง
โอ้
หมากฝรั่งหน่อยไหม
ทำไม ลมหายใจของฉันเหม็นเหรอ
อาจจะ
- อลิซาเบธ โคฟเวอร์ - อยู่นี่ค่ะ
- ซามูเอล ไลเฟอร์ - อยู่ครับ
ดีน แม็คมัลเลน
ดีน ดีน แม็คมัลเลน มีใครเห็นดีนบ้างไหม
ฮู่ว
- ลองดูสิ - ไม่ล่ะ ขอบคุณ
ช่วยถูหลังให้เอาไหม
- เอาถุงซิปล็อคพวกนี้มาทำไมเยอะแยะ - อะไรนะ
ใส่ของไว้ในถุงพวกนี้หมดเลยงั้นเหรอ
มันช่วยให้ของเป็นระเบียบไง
- แล้วเป็นยังไงบ้าง - อย่างน้อยโทรศัพท์ของฉันก็แห้ง
เราน่าจะตามเรือตำรวจกลับเข้าฝั่ง
- ด้วยไม้พายอันเดียวเหรอ เอาสิ - ฉันแค่จะบอกว่า
ก่อนอื่นเลยฉันคิดว่า เราจะพายกลับเข้าไปได้ทีหลัง
อย่างที่สอง อย่าลืมนะราชินีงานพรอม เธอเป็นคนโดดลงน้ำมาเองนะ
- ในทะเลที่มีพายุ - ฉันตกจากเรือ
- และฉันชื่อเอ็มม่า - หึๆ
โอเค เอ็มม่า
- โอ้ พระเจ้า - อะไร
- มีเกาะอยู่ตรงนั้น - ที่ไหน
- ตรงนั้นไง เอาล่ะ - โห มันไกลเกินไป
เราควรจะนั่งอยู่ที่นี่ รอจนกว่าจะมีคนมารับเรา
ล้อเล่นหรือเปล่า
- ก็ได้ งั้นฉันพายเอง - โอเคๆ
เดี๋ยวฉันพายเอง พระเจ้า
เมื่อคืนเอ็มม่าไม่ได้กลับโรงแรมใช่ไหม
- ไม่ค่ะ หนูคิดว่าเธอ - เขาได้ดื่มเหล้าหรือเปล่า
- แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วย - เธออยู่กับดีนหรือเปล่า
- อะไรนะ ไม่ใช่ค่ะ - เขาอยู่บนเรือใช่ไหม
ใช่ แต่เธอไม่ได้ไปกับใครเลย และเธอไม่ได้เป็นอะไรกับดีน
- คุณคอลเลียร์ บอกพวกเขาสิคะ - แล้วเราจะช่วยอะไรได้บ้าง
เป็นไปได้ว่าพวกเขาจะมาหาคุณมากกว่า
มันไม่ใช่เรื่องแปลก มันเป็น จิตวิญญาณแห่งการผจญภัยของวัยรุ่น
ไม่ นี่เรากำลังพูดถึง เพื่อนรักของฉันอยู่ ฉันรู้จักเธอดี
เธอไม่มีจิตวิญญาณการผจญภัยของวัยรุ่น
ดีน
โอเคหรือเปล่า
โอเค
นายล่ะ
ใช่ คิดว่านะ
ไม่มีสัญญาณ เราคงต้องหาสายโทรศัพท์แล้วล่ะ
เยี่ยม
รอด้วยสิ
เร็วเข้า
เอาจริงเหรอ จะเอาไปทำอะไร
ไม่รู้สิ ไว้ยิงผู้ร้ายมั้ง
ไม่ล่ะ เอาไปเถอะ ฉันอยากได้กาแฟมากกว่า
มอคค่าเย็นใส่กาแฟเพิ่มสักหน่อย
ให้ตาย ยิ่งคิดแล้วยิ่งอยากกิน
ว้าย
- นั่นอะไรน่ะ - ฉันเกลียดแมลง
งั้นคุณก็มาถูกที่แล้วล่ะ
ไปหาโรงแรมกันเถอะ
พวกนั้นน่าจะทำงานกันเสร็จแล้ว
พนันได้เลยว่า พวกนั้นคงเป็นห่วงเรากันใหญ่แน่นอน
สำหรับเธอน่ะ อาจจะใช่ แต่สาบานได้เลยว่าไม่มีใครห่วงฉันหรอก
ใช่ นี่แจ็ค
ขอโทษที อะไรนะ
- ขอโทษนะครับ คุณนายโรบินสันใช่ไหม - บาร์บาร่าค่ะ
- แจ็ค แม็คมัลเลน ผมเป็นพ่อของดีน - ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
พวกเขาขึ้นไปทำอะไรบนเรือ และใครมีหน้าที่รับผิดชอบดูแลพวกเขา
- อย่างงี้นะครับ คุณนาย... - อย่าพูดด้วยเสียงแบบนี้
อย่าพูดด้วยน้ำเสียงแบบนี้กับฉันนะ ฉันไว้ใจคุณให้ดูแลลูกสาวของฉัน
พวกเขาหาเธอไม่เจอ
ไม่เป็นไร เราจะหาเธอให้เจอ เที่ยวบินต่อไปกี่โมงครับ
มีเที่ยวบินที่ไมอามี่คืนนี้ ที่สามารถต่อเครื่องไปตรินิแดดได้
- ไม่มีไฟต์ที่เร็วกว่านี้แล้วเหรอ - นั่นเร็วที่สุดแล้วครับ
ผมช่วยจัดการให้คุณได้นะ
ไม่ คุณทำมาพอแล้ว ขอบคุณ ไปกันเถอะ
- ฉันปวดเท้าจะตายอยู่แล้ว - เกลียดการปีนเขาที่สุดเลยให้ตาย
- เอารองเท้าฉันมั้ย - ไม่เป็นไร
แต่ก็ขอบใจนะ
เฮ้ ดูสิ
- โว้วๆๆ หยุดก่อน - อะไร นี่ผลเบอร์รี่ไม่ใช่เหรอ
สีขาวและเหลืองฆ่าคนได้ ม่วงและฟ้าเท่านั้นถึงจะดี
นายนี่เป็นคนแปลกหน่อยๆ นะ นายรู้ตัวไหม
บางคนก็ว่าผมเพี้ยน
โอ้ ให้ตาย
ว้าว
สวยจริงๆ เลย
เร็วเข้า เราต้องไปต่อ
- ไปหาโรงแรมกันเถอะ - อะไร
เราอาจจะไม่ได้กลับมาที่นี่อีก
- เร็วเข้า มาถ่ายรูปกัน - แค่นี้เราก็มีปัญหามากพอแล้ว
นายก็รู้ว่าเขาให้คะแนนทริปครั้งนี้ด้วย ฉันไม่อยากให้เกรดของฉันพังนะ
เดี๋ยวนะ นี่เธอรู้ไหมว่า ที่นี่มันพิเศษขนาดไหนน่ะ
โอเค โรงเรียนอันดับหนึ่งของเธอคืออะไร
พรินซ์ตัน ทำไม
เธอรู้ไหมว่ามีกี่คนที่สมัคร เข้าพรินซ์ตันที่ได้เกรด 4.00 น่ะ
เยอะ
แล้วเธอรู้ไหมว่ามีกี่คน ที่เคยได้มาว่ายน้ำที่น้ำตกนี้น่ะ
คิดดูสิเอาเรื่องนี้ไป เขียนเรียงความสมัครมหาลัยได้เลยนะ
เถอะน่า
แต่เราต้องหาโรงแรม
เชยชะมัดเลย ก็ได้ๆ
เพราะอย่างนี้ไง ฉันถึงไม่ชอบอยู่กับคนอื่นน่ะ
อยากเข้าห้องน้ำจริงๆ จังเลย
ส่วนฉันขอกาแฟ
นี่เราอยู่ที่ไหนเนี่ย
เราเดินกันมาหลายชั่วโมงแล้ว
ไม่เห็นถนนสักเส้นเลย คนสักคนก็ไม่มี
เรากลับไปที่เรือกันดีกว่า
ไปกันเถอะ เรายังต้องเดินกันอีกไกล
ถ้าเกิดว่าเราต้องค้างคืนบนเกาะนี้ล่ะ
ฉันไม่คิดว่าเราจะเจอ โรงแรมห้าดาวแถวนี้หรอกนะ
- นายรู้วิธีจุดไฟไหม - รู้สิ
นี่ไง
- เยี่ยมไปเลย - อะไร
ถ้ำเหรอ
ฉันไม่นอนในถ้ำหรอกนะ
ถ้ำเนี่ยปลอดภัยสุดแล้ว ฝนตกก็ไม่เปียก เข้าออกได้ทางเดียว
ป้องกันเราจากสิ่งชั่วร้าย
เฮ้ ขอโทรศัพท์เธอหน่อยได้ไหม
เอาไปสิ แต่มันไม่มีสัญญาณนะ
- ฉันไม่ชอบนอนถ้ำน่ะ - ไม่มีใครชอบนอนถ้ำหรอกน่า
เราเลิกนอนถ้ำกันมาตั้งแต่สมัยไหนแล้ว
ไปเร็ว ไปๆ
ว้าย
เราคงไม่นอนถ้ำกันแล้วใช่ไหม
เรืออยู่ไหนน่ะ
ฉันเหนื่อยมากๆ เลย
พักหน่อยได้ไหม
- ได้สิ - ขอบคุณ
นายเห็นอะไรเหรอ
ไม่
ใช้ปืนยิงพลุขึ้นไปสิ นายต้องยิงอย่างน้อยสองครั้ง
ฉันเคยอ่านมันในหนังสือ
เรื่องเด็กผู้หญิงคนนึง ล่องเรือไปรอบโลกกับแมวของเธอ
ต้องยิงพลุสัญญาณสองครั้ง ครั้งแรกเพื่อให้พวกเขาสนใจ
และครั้งที่สองเพื่อ พวกเขาจะได้รู้ว่าเราอยู่ที่ไหน
ใครคือ "พวกเขา"
พวกคนที่จะมาช่วยเหลือเราไง
ครอบครัวของเรา พวกตำรวจหรือใครสักคน
ดีน นายทำอะไรน่ะ
นั่นมันอะไรน่ะ
นี่ ขอยืมบ้างได้ไหม
- ได้ - ขอบคุณ
- เอาหมอนมั้ย - เฮ้ ขอบคุณ
- เดี๋ยวนะ - อะไร
อะฮ้า
ให้ตายสิ เธอนี่น่าจะไป ออกรายการ "ราคาพารวยนะ"
ฉันรู้ว่ามันอยู่ในนี้
ฉันใส่ไว้ในนั้นเผื่อฉันหิว เมื่อวานนี้ตอนที่เราทำงาน
ขอบคุณ
นายคงหมายถึง รายการ "มาตกลงกันเถอะ" มากกว่านะ
หืม
อ๋อ
ใช่
นั่นแหละ
- ยังมีอีก - ขอบคุณ
เที่ยวบิน 415 จากดีทรอยต์ไป ไมอามี่กำหนดเวลาออกเดินทาง 11.00 น.
เครื่องบินจะออกเดินทางเวลา 0.10 น. ที่ประตูทางออก 211
เราจะไปถึงที่นั่นแน่นอน
ทำไมถึงเรียกฉันว่า "ราชินีงานพรอม" ล่ะ
- ก็เธอได้ตำแหน่งนี่ ไม่ใช่เหรอ - ไม่
เธอดูเหมือนเธอเป็นน่ะ สาวที่ดีเลิศไปหมด ในโลกที่แสนจะสมบูรณ์แบบ
ฉันดูไม่ออกจริงๆ ว่า นายกำลังชมหรือด่าฉันกันแน่
นายคิดว่ามีอะไรอยู่ในนั้นในป่าน่ะ
- เราจะไม่เป็นไรหรอกน่า - ฉันรู้
- ยังหาสัญญาณไม่ได้เลย - นี่
ทำอะไร เปลืองแบตเตอรี่เปล่าๆ น่ะ
ก็แค่เปิดเพลงฟังเอง
นี่
- เอาเสื้อไปเถอะ - ขอบคุณ
ไม่เป็นไร
- ฝันดี - ฝันดี
จะต้องมีคนมาช่วยเราแน่ ฉันมั่นใจ
นั่นอะไรน่ะ
โอ๊ย...
เฮ้
ชอบตื่นเช้าใช่ไหมเนี่ย
ทำอะไรอยู่น่ะ
พยายามช่วยเราอยู่น่ะสิ นายล่ะทำอะไร
ไม่รู้สิ อาจจะไปว่ายน้ำมั้ง
- เฮ้ โทรศัพท์เธออยู่ไหนน่ะ - แบตเตอรี่หมดแล้วน่ะสิ
เราต้องหาน้ำเพิ่ม
หย๊า
ตำรวจกำลังส่งเรือออกไป ค้นหาแถวๆ ที่พวกเขาไปพบเด็กๆ
- ทันทีที่พวกเขากลับมา - เมื่อไหร่ล่ะ
เอ่อ ผมก็ไม่ทราบครับ
- พวกเขาบอกว่าจะบอกเราถ้า... - ได้เรื่องอะไรไหม
ผมกำลังบอกบาร์บาร่าว่าตำรวจ ออกไปตามหาเด็กๆ ในทะเลแล้ว
พวกเขาบอกว่ามีเรือเล็กหายไป
- ตามหากันนานหรือยัง - แล้วเฮลิคอปเตอร์ล่ะ
ทันทีที่ลมสงบลง พวกเขาจะส่งคนขึ้นไป
ได้ค้นหาทั้งพื้นดินและในทะเลใช่ไหม ติดต่อสถานฑูตไปหรือยัง
จ้างทีมงานเอกชนได้มั้ย เงินน่ะไม่ใช่ปัญหา
ผมเข้าใจว่าคุณรู้สึกยังไง แต่ทางตำรวจ พยายามทำงานอย่างดีที่สุดแล้ว
กำลังคนเขามีกำจัดน่ะครับ
ไม่มีทีมกู้ภัยส่วนตัว
แต่พวกเขาบอกว่า พวกเขามั่นใจอย่างที่สุดเลยว่า
พวกเขาจะหาตัวดีนกับเอ็มม่าเจออย่างแน่นอน
ช่วง 48 ชั่วโมงแรกสำคัญที่สุด
- ตำรวจบอกว่ามันเป็นเรื่องปกติ - ถ้าฉันได้ยินใครพูดแบบนี้อีกครั้งนะ
งั้นเหรอ
สองวันแล้วนะ คนพวกนี้ทำอะไรกันอยู่
นอกจากพูดไร้สาระเกี่ยวกับวัยรุ่นคนอื่นๆ น่ะ
- เอาล่ะ ฟังนะผมขอโทษ - ไม่ต้องขอโทษ
ช่วยเราตามหาลูกๆ ของเรา
กระท่อมมันช่วยให้เราหลบฝนได้นะ
ฝนเหรอ
อะไรก็เกิดขึ้นได้นี่
โอ๊ย เจ็บ
เฮ้ เธอโอเคมั้ย ขอดูแผลหน่อย
ทนหน่อยนะ เจ็บหรือเปล่า
เอานี่ กดมันไว้นะ
ทำไมพรินซ์ตันล่ะ
หืม
- ทำไมถึงอยากไปพรินซ์ตันล่ะ - ไม่รู้สิ
- มันเป็นไอวี่ลีก - ใช่
มันเป็นที่ที่เราคุยกันไว้ ว่าฉันจะไปเรียนที่นั่น
มันแปลกๆ ใช่ไหม
มันเป็นที่ๆ ฉันอยากไปน่ะ
ที่ๆ ฉันควรจะไป
ฉันไม่เคยคิดสงสัยเกี่ยวกับมันเลย
งั้นเหรอ
ใช่
พวกเขาจะไม่ยอมแพ้หรอก
ใช่ พวกเขาจะมาหาเธอแน่นอน
ขอบคุณนะพวก
เตรียมตัวขึ้นเรือในอีกห้านาที
ผมขอโทษด้วย
พ่อแม่หาพี่เจอหรือยัง
ยังหรอก แต่เราจะหาให้เจอแน่นอน
ใช่ พรุ่งนี้เราจะออกไปหาอีกครั้งนึง
ลูกรัก แม่กับพ่อจะต้องอยู่ที่นี่ต่อ อีกสองสามวัน
ลูกโอเคใช่ไหม
ได้ค่ะ อยู่นานแค่ไหนก็ได้เลย
ไงล่ะ ทีนี้ก็ไม่พังแล้ว
ไม่เอาน่า
โอเค รอบนี้แหละ
ไปว่ายน้ำฉลองกันหน่อยมั้ย
มาเร็ว
มาเถอะน่า มันร้อนมากเลยนะ ไปฉลองกันเถอะ
อ้าก ทนกินผลไม้ต่อไปไม่ไหวแล้ว
- นี่ ราชินีงานพรอม - อย่ามองสิ
ฉันแค่จะถามว่าเธอมีครีมกันแดดเหลืออีกมั้ย
ไม่มีอะไรเหลือแล้ว ลองไปดูเองสิ
มันอยู่ที่ถุงในกระท่อมนั่นแหละ
- ฉันไปดูมาแล้ว ไม่เห็นเจอเลย - มันอยู่ตรงนั้นแหละ แต่มันหมดแล้วไง
ใช้ว่านหางจระเข้แถวๆ นี้ไปก่อนสิ หันไปได้แล้ว เลิกมองสักทีสิ
เธอก็รู้ว่าทุกครั้งที่พูดแบบนั้น ยิ่งทำให้ฉันอยากมองเข้าไปอีก
ฉันพูดจริงนะ
เธอเป็นคนขอให้ฉันคอยระวังให้เองนะ
มันมีอะไรบางอย่างอยู่ข้างนอกนั่น ฉันได้ยินเสียงมันตอนกลางคืน
ช่วงบ่ายวันนี้ เจ้าหน้าที่ได้แจ้งว่า
การสืบสวนนั้นได้ถูกลดระดับลงมา
จากการค้นหาและช่วยเหลือ เป็นการค้นหาและกู้คืนแล้วค่ะ
ความหวังที่จะเจอทั้งคู่ มีชีวิตอยู่นั้นได้หายไปแล้วค่ะ
คุณต้องโทรหาผมทุกวันเลยนะ
- วันละสองครั้งได้ยิ่งดี - แน่นอน ฉันสัญญา
ผมไม่ชอบเลยที่ต้องทิ้งคุณไว้คนเดียวที่นี่
ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณต้องกลับไป
สเตซีย์ต้องการพวกเราคนนึงนะคะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้
ไม่ ผมรู้ คุณพูดถูก
พวกเขาประกาศออกมาแล้ว พวกเขาจะยกเลิกทีมกู้ภัยค้นหา
เห็นมั้ยล่ะ พวกเขาน่ะมีกำลังคนไม่พอ
นั่นแหละปัญหา
ครอบครัวและนักเรียนทุกคนที่อยู่ที่บ้าน
ก็ได้แต่คอย
ฉันจะไม่หยุดหรอกนะฟิล
ฉันสัญญา ฉันจะพาลูกกลับบ้าน
ผมรู้ว่าคุณทำได้
แจ็ค ขอบคุณที่จ้างคนพวกนี้มานะ
เราจะค้นหาบริเวณนี้กันต่อไป
เรายังมีเวลาบินอีกสองชั่วโมง
ฉันคิดถึงพ่อกับแม่ของฉัน
คิดถึงแม้กระทั่งน้องสาวของฉันด้วย
และก็ปลาของฉัน
กลิ่นผ้าปูที่นอนตอนที่เพิ่ง เอาออกมาจากเครื่องอบผ้า
พนันได้เลยว่าพวกเขายังตามหาเราอยู่
พวกเขาต้องตามหาเราใช่มั้ย
- นายว่าพวกเขาเลิกกันหรือยัง - เป็นเธอจะเลิกมั้ยล่ะ
ฉันหมายถึงเราสามารถตามหา อะไรไปได้เรื่อยๆ แต่พอถึงจุดๆ นึง
เราก็จะรู้ได้ว่ามันหายไปแล้ว ใช่มั้ยล่ะ
ทำไมนายถึงต้องมาดู พระอาทิตย์ตกดินทุกวันเลยล่ะ
- มองหาอะไรบางอย่างน่ะสิ - อะไร
ไม่ล่ะ มันงี่เง่า
ไฟแช็กหมดแล้ว
เราต้องเริ่มจุดไฟกันเองแล้วล่ะ
มีอะไร
โอ้ พระเจ้า
นายว่าเขาอยู่ที่นี่นานแค่ไหน
นายว่าเขาหลอกตัวเอง ว่าเขาจะได้กลับบ้านนานแค่ไหน
ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่เราเอ็ม
เขาอาจจะเป็นชาวประมงท้องถิ่น
พ่อค้ายาหรือใครก็ได้
เธอมีคนที่รักเธออยู่ข้างนอกนั่น
มีคนกำลังตามหาเธออยู่
และรู้อะไรมั้ย เรามีกันและกันไง
นี่ไงคือสิ่งที่เธอมีอยู่ ราชินีงานพรอม
เราจะต้องไม่เป็นไร ได้ยินไหม
จะไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นกับเธอ
ร้องไห้ทำไม
มันเอ่อ
มันรู้สึกดีนะ
พูดเหมือนมันเป็นเรื่องไม่ดีงั้นแหละ
ก็แค่
มันทำให้ฉันลืมไปชั่วคราว ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนน่ะ
ฉันนึกว่าเราอยู่บ้าน
กังวลว่าคนอื่นจะพูดว่าอะไร
รู้สึกเหมือนได้กลับไปเป็นตัวเอง
เฮ้ ไหนล่ะกาแฟของฉันน่ะ
ฉันจะไปทะเลสาบนะ
ดีน นายเอาขวดน้ำใบใหญ่ไปเหรอ
ดีน
- นายทำอย่างนั้นทำไม - ทำอะไร
ทิ้งฉันไว้ที่นั่นโดยไม่บอกว่านายจะไปไหน
- ก็เธอกำลังหลับอยู่ - แล้วฉันก็ตื่นขึ้นมาและนายอยู่ไหนไม่รู้
- ทำอะไรน่ะ - เขาควรจะมีหลุมศพเป็นของตัวเอง
โอเคมั้ย อย่างน้อยก็จัดงานศพ
ดีน ฉันไม่เข้าใจ มันเกิดอะไรขึ้น
- มาคุยกันสิ ฉันอยู่นี่และ... - เธออยู่นี่แล้วยังไง
เราแค่มีเซ็กส์กันครั้งหนึ่ง เราติดอยู่บนเกาะ
เราไม่ใช่เนื้อคู่กันซะหน่อย
นายใจร้ายมากนะ
ใช่ ฉันไม่ใช่คนดีเอ็มม่า รู้ไว้ก็ดีนะ
ฉันไม่เชื่อหรอก
ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร ฉันจะฟัง ได้โปรดแค่...
ว้าย
เอ็มม่า
ฉันขอโทษเอ็ม ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะ
มันเป็นอุบัติเหตุ ฉันล้มเอง
ถ้าเธอเป็นอะไรไป ฉันคงจะอยู่ไม่ได้แน่ๆ
เราจะทำยังไงกันดี
เราไม่ใช่คู่รักที่มาหาความสุข ในวันหยุดพักผ่อนบนเกาะนะ
เราจะใช้ชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง แค่เราสองคนน่ะ
ถ้ามีอะไรผิดพลาดล่ะ ถ้าเกิดฉันขาหักขึ้นมาล่ะ
ถ้าเราคนนึงป่วยขึ้นมา หรือมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นล่ะ
ไม่มีใครรู้หรอกว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นเอ็ม
บางอย่างเราก็ไม่รู้ ว่าเราจะต้องรับมือมันยังไง
เราก็แค่ต้องหาทางแก้ไขมัน
ฉันไม่ได้ไปงานศพแม่ฉัน
นั่นคือเหตุผลฉันแค่อยากฝังเขาก็เท่านั้น
ร่างเขาควรได้อยู่ในดิน
ฉันแค่คิดว่าเห็นเขาตายอยู่บนพื้นแบบนั้น
ไม่รู้สิ มันดูสมเหตุสมผลกว่าน่ะ
แล้วเป็นไงล่ะ
ก็ไม่ค่อยเท่าไหร่
นั่นแหละประเด็น
มันไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล
สงสัยต้องวารีบำบัดแล้วล่ะ
นายก็เหม็นแล้วด้วย
เข้ามาได้เลยค่ะ ไหนบอกสิ คุณมีปัญหาอะไร คุณแม็คมัลเลน
ฉันไม่สามารถรับมือ
กับมันได้ ทั้งหมดนั่น
โลงศพ แล้วก็ผู้คน พวกเขาสงสารฉันตลอดเวลา
โทษฉันและ...
ทำไมพวกเขาต้องโทษนายด้วยล่ะ
เพราะฉันฆ่าแม่น่ะสิ
เธอกำลังขับรถพาฉันกลับบ้าน จากการซ้อมฟุตบอล
เรากำลังขับรถไปตามถนนและมันมืดมาก
เราชอบเล่นเกมนี้กันเวลาที่หิมะตก
แม่ชอบเปิดไฟสูงเล่นน่ะ เปิดๆ ปิดๆ อยู่ตลอดเวลา
ทำเหมือนว่าเรากำลังเข้าสู่ไฮเปอร์สเปซ
เหมือนในเรื่อง "สตาร์วอร์ส" พวกนั้น
ฉันเอื้อมมือไปเพราะ อยากลองเล่นเหมือนแม่ดูบ้าง
รถยนต์เสียการควบคุม
เราหัวเราะกันและรู้ตัวอีกที
ฉันอยู่ในโรงพยาบาลสามวัน
พอฉันออกมาจากโรงพยาบาล แม่ก็ไม่อยู่แล้ว
นายไม่ได้ฆ่าเธอนะ
ไม่
เราน่าจะย้ายมาที่นี่เลยนะ
เป็นย่านที่ดี ได้ยินมาว่า โรงเรียนรัฐบาลก็ดีมากๆ เลยด้วย
ผ่านไปเกือบเดือนแล้วนะครับ หลังจากที่ นักเรียนได้หายไปจากชายฝั่งตรินิแดด
การค้นหาสำหรับ เอ็มมาลีน โรบินสันและดีน แม็คมัลเลน
ถูกยกเลิกแล้วอย่างเป็นทางการ
เชื่อกันว่านักเรียนสองคนนั้นได้หายไปในทะเล
ไม่อยากเชื่อเลยว่า พวกเขาจะเลิกตามหาเธอ
แม้ว่ามันจะเป็นแค่ ร่างของเธอก็ตามเถอะ
ว้าว เฮเลน ทำไมเธอพูดจาน่ากลัวอย่างนั้นละ
ยังไงแม่ของเธอก็ยังอยู่ที่นั่น บางทีเขาอาจจะหาเธอเจอก็ได้
ฉันรู้ค่ะว่าเราเคยคุยกันไปแล้ว
แต่ถ้าคุณลองดูข้อมูลใหม่นี่นะคะ
เกี่ยวกับสภาพอากาศ จะเห็นว่าเราไปหากันผิดที่มาตลอดเวลา
คุณนายโรบินสัน ฉันเคยเห็นข้อมูลนี้แล้วค่ะ
- บางทีสถานฑูตอาจจะ... - ฉันไปมาแล้วสองครั้งค่ะ
ขอโทษนะคะ คุณเคยเห็นสองคนนี้มั้ยคะ
ขอโทษด้วยนะทุกคน วันนี้ออกบินไม่ได้หรอกครับ
พวกเขาบอกว่าพายุจะมาอีกหลายวันน่ะ
ใช่
ตอนที่ภรรยาผมเสีย
ผมพยายามอย่างมากเลย เพื่อที่จะให้เธอได้อยู่ต่อ
ให้เธอยังมีชีวิตอยู่
ผมสูญเสียเกือบทุกอย่างที่ผมมี
แทบไม่เคยคุยอะไรกับดีนเลย
ผมเกือบเสียหุ้นที่บริษัทไป
ผมมัวแต่คิดว่าผมเสียอะไรไป จนลืมไปว่าผมยังเหลืออะไรอยู่บ้าง
บางทีมันอาจถึงเวลา กลับบ้านแล้วบาร์บาร่า
ไม่ใช่ว่าเราไม่ได้พยายามทำอะไรเลย
ตัดสินใจยากจริงๆ
เวลาที่เราอยู่ที่ทะเล
แม่ฉันมักจะพูดถึงเรื่องแสงสีเขียวน่ะ
พ่อกับฉันก็จะคอยมอง มองไปเรื่อยๆ
แต่ฉันก็ไม่เคยเห็นมัน
มันควรจะอยู่บนเส้นขอบฟ้าพอดี
ตอนพระอาทิตย์ตกดินน่ะ
ฉันคิดว่ามันอาจจะเป็น
สิ่งที่คนเชื่อเพื่อทำให้พวกเขา รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างรออยู่
ความงามหรืออะไรก็แล้วแต่
นายคิดว่าเราจะอยู่ที่นี่กัน ได้อีกนานแค่ไหน
เราจะไม่เป็นไร โอเคมั้ย
เราควรรู้สึกผิดไหม
เรื่องอะไร
ที่เราไม่เศร้าตลอดเวลา
พวกเขาคงคิดว่าเราตายไปแล้ว
แต่เรายังไม่ตาย
เราก็ต้องใช้ชีวิตให้เต็มที่จริงมั้ย
ฉันแค่รู้สึกว่า เราควรทำอะไรสักอย่าง
พยายามหาทางออกไปจากที่นี่
เราพยายามแล้ว
และเราจะพยายามต่อไป
นายโกนหนวดเหรอ
อะไร
นายแทบจะไม่มีเคราเลย
โอเค เล่นกันอย่างนี้เลยเหรอ
คอยดูเถอะ เดี๋ยวมันก็ขึ้นน่า
หวังว่านะ
มันโอเคมั้ย
ฉันหมายถึง
ฉันโอเคมั้ย
เอ็มม่า คุณน่ะดียิ่งกว่าโอเคเยอะเลย
โอเคมั้ยเหรอ
ถ้าเท่านี้คือโอเค ระดับเธอนี่สูงเลยต้นปาล์มไปอีกนะ
เทียบกับเม็ดทราย เธอก็เหมือนทรายทั้งชายหาด
ถ้าเทียบกับหยดน้ำ
เธอก็เป็นทะเลแคริบเบียนเลยแหละ
- ฮ่าๆๆ - ต้องให้พูดต่ออีกมั้ย
โอเค
นายไม่เคยเป็นแบบนี้เลย เวลาอยู่ที่โรงเรียน
ยังไงล่ะ
ไม่รู้สิ ก็ตลกแบบนี้ไง
- เธอก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน - ฉันไม่ได้เปลี่ยนซะหน่อย
ใช่ เธอเปลี่ยน
ยังไงล่ะ
ไม่มีพวกเพื่อนๆ ไม่มีหนังสือ
ฉันเคยแอบมองเธอด้วยนะบางที
ไม่น่าขนลุกเท่าไหร่เลยนะ
เธอดูเหมือนเป็นคนที่มีแผนอยู่ตลอดเวลา
เหมือนกับว่ามีอะไรต้องทำ หรือที่ไหนสักแห่งที่ต้องไป
เดาว่าตอนนี้ เธอไม่ต้องไปไหนแล้วใช่มั้ยล่ะ
ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะพูดแบบนี้นะ
แต่ว่าฉันชอบนะ ที่เป็นอยู่ตอนนี้
และรู้ไว้ด้วยว่าบางครั้ง ฉันก็มองนายด้วยเหมือนกัน
ใครเป็นคนแรกของนาย
- โอ้ นี่เราจะเล่นเกมนั้นกันเหรอ - ใช่ เธอเป็นใคร
ฉันอยู่ปีสอง ส่วนเธอเป็นรุ่นพี่น่ะ
- ฉันรู้จักเธอมั้ย - ไม่ เธออยู่มหาลัยน่ะ
ไม่รู้สิ
ฉันคิดว่าเธอจะสอนอะไรฉันได้บ้าง
สนุกไหม
สนุกมากเลยล่ะตั้งห้านาทีแน่ะ
แล้วใครเป็นคนแรกของเธอ
อือฮึ
ไม่ๆๆ
ไม่
ฉันบอกเธอไปแล้ว ทีนี้ตาเธอบ้างสิ
นักฟุตบอล นักดนตรี
- อาจารย์ - นายไง
อะไรนะ
- นาย - ฉันเหรอ
นี่ฉันเป็น
ว้าวๆ
- เป็นคำว่า "ว้าว" ที่แย่มาก - ไม่ใช่
ก็แค่ "ว้าว"
ว้าว
แล้วโอเคมั้ย
ฉันมีทรายติดอยู่ในที่แปลกๆ
ฉันดีใจที่เป็นฉันนะ
ฉันก็เหมือนกัน
เพราะว่านี่มันเป็นเรื่องใหม่สำหรับฉัน
บางทีเราน่าจะซ้อมบ่อยๆ จริงมั้ย
ใช่
เอ็มม่าได้ยินมั้ย
เครื่องบิน ไปเอาปืนยิงพลุมา เดี๋ยวฉันตามไป
ไม่ๆๆ
เฮ้ๆๆ
เฮ้
มันสูงเกินไป
- นายยิงพลุสองครั้งหรือเปล่า ฉันไม่เห็น - ไม่ ฉันหาปืนไม่เจอ
หมายความว่าไง ก็เราเก็บมันไว้ที่เดิมตลอดเวลา
นี่เป็นโอกาสของเรานะดีน
ฉันไม่เข้าใจ แล้วมันหายไปไหน
- นายย้ายมันไปเหรอ - ไม่
เธอเป็นคนที่เก็บมันไว้ตลอดเลยนะ
จะบอกว่าฉันทำมันหายเหรอ
ฉันไม่ได้บอกว่ามีใครทำหาย ฉันแค่บอกว่ามันไม่อยู่ที่นี่แล้ว
มีคนเอาของๆ เราไป
พวกถุงพลาสติก โลชั่น ครีมกันแดด ยาสีฟัน
- ของพวกนั้นมันหมดไปตั้งนานแล้ว - ใช่ แต่ฉันเก็บขวดไว้
ฉันใช้มันเก็บว่านหางจระเข้กับน้ำเปล่าและ
- ขวดน้ำอยู่ไหน - มันอาจจะอยู่ที่ไหนสักแห่ง
- อาจจะเป็นตอนที่เธอกำลังจัดของ - โอ้ งั้นเหรอ ตอนจัดของเนี่ยนะ
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันจัดระเบียบมากเกินไป
เดี๋ยวก่อน
- เอ็มม่าๆ - ปล่อยฉันนะ
- ทำอะไรน่ะ - ฉันจะไปแล้ว
ฉันทำไม่ได้ๆ ฉันอยู่บนเกาะนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว
เธอจะทำอะไร ว่ายน้ำกลับไปเหรอ
เอ็มม่า
ฮัลโหล
ไม่มีใครอยู่ข้างนอกนั่นใช่มั้ย
ฮัลโหล
เราเจอเครื่องบินแค่ลำเดียวตั้งแต่อยู่ที่นี่
ฉันคงไม่ได้เจอครอบครัวอีก
ไปอยู่ที่นั่นมันจะดีกว่าในระยะยาว
ระยะยาวอะไรดีน
ฟังนะเอ็ม ถึงจุดหนึ่ง เราก็ต้องยอมรับความจริง
นี่คือชีวิตของเรา มีแค่เธอกับฉัน
ได้ยินนั่นไหม
ไม่มีอะไรมันก็แค่ลม
ฉันจะหามันให้เจอและหยุดมันซะ
ดีนไม่เอาน่า
ดีน
- ดีน - โอ๊ย
- เธอเห็นนั่นมั้ย เห็นใช่มั้ย ใช่มั้ย - ฉันเห็น เห็นชัดๆ เลย
เธอเห็นแล้ว เราเห็นแล้ว โอ้ พระเจ้า เราเห็นมันแล้ว
เป็นเพราะปลาหรือเปล่า มันมีกลิ่นแปลกๆ
หรือว่าเธออาจจะท้อง
ไม่ ฉันไม่ได้ท้อง
ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากมีลูกนะแต่ว่า
- เธอเข้าใจนะ - ฉันรู้
ใช่
เธออยากมีลูกมั้ย
สักวันนึง
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันยอมแลกทุกอย่างเลย เพื่อให้ได้ยาสีฟันตอนนี้
แล้วก็ซุปไก่กับหนังเศร้าๆ
มานี่ นอนลงสิ ฉันจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น
อืม
นายเคยคิดบ้างไหมว่าคนอื่นๆ กำลังทำอะไรอยู่
ใครคือคนอื่นๆ
เพื่อน ครอบครัว
คนบนโลก
ตอนนี้เราเป็นคนอื่นทุกคนแล้ว ราชินีงานพรอม
โอ๊ย อะไร
- นั่นอะไรน่ะ - อะไร
โว้วๆๆ โอเคๆ เพื่อน หยุดๆ โอเค วางมันลงก่อนนะ
วางปืนลง แล้วก้าวลงมาจากรถซะ
เร็วเข้าเจ้าจ๋อ วางปืนลงซะ
ไม่ๆๆๆ หยุดๆๆๆ วางปืนลงซะ
มานี่เจ้าตัวน้อย เราแลกกันก็ได้ กล้วยกับปืน
เขาไม่ได้เอากล้วยไปด้วยซ้ำ
รู้อะไรไหม
บ้าไปแล้วเหรอ ทำอย่างนั้นไปเพื่ออะไร
- ฉันไม่อยากจะหวังอีกต่อไปแล้ว - บ้าไปแล้ว ทำไมอย่างงี้ทำไม
ฉันบ้าเหรอ ไม่เลย สิ่งที่บ้าน่ะ คือการหวังว่าเราจะรอดไปได้
มากกว่าหนึ่งปีบนเกาะนี้
นั่นต่างหากที่บ้า
เราจะอยู่ที่นี่เอ็ม มันจะดีขึ้นฉันสัญญา
ไม่มีเสียงรบกวน ข้างนอกนั่นมีอะไรดีที่ไหนล่ะ
ชีวิตไงดีน ชีวิตคือสิ่งที่ดีที่อยู่ข้างนอกนั่น
ครอบครัวของเรา ทุกๆ อย่าง
นายมันบ้าไปแล้ว ถ้าคิดว่า
ฉันจะเลือกที่จะใช้ชีวิตแบบนี้
นี่มันไม่ใช่การมีชีวิต นี่มันคือการเอาตัวรอด
ได้อะไรบ้างมั้ย
ไม่
ฉันไม่เคยขอบคุณนายเลย
- สำหรับอะไร - ที่ช่วยฉัน
ที่นายอยู่เป็นเพื่อนฉันที่นี่
เอ็มม่า
- เฮ้ - เฮ้
- เฮ้ๆๆ - มันอยู่ที่ไหน
นี่ ถือนี่ไว้
ใส่กระสุนแล้วยิงเลยเอ็ม
เหนี่ยวไกสิราชินีงานพรอม
- ทางนี้ - เฮ้
- เฮ้ๆๆ - เฮ้ๆ เราอยู่นี่
ครอบครัวและเพื่อนๆ ของพวกเขา เฝ้ารอคอยอย่างใจจดใจจ่อ
นักเรียนสองคนที่หายไปในทะเล เป็นเวลานานกว่าสามเดือน
เอ็มมาลีน โรบินสันและดีน แม็คมัลเลน
ได้รับความช่วยเหลือ เมื่อวานจากนักบินเฮลิคอปเตอร์
ที่กำลังพานักท่องเที่ยว ไปทัวร์แถบชายฝั่งเวเนซุเอล่า
- เฮ้ ลงมาเดี๋ยวนี้นะ - ไม่มีทางย่ะ
นั่นเอ็มม่า เอ็มม่า
เฮ้ เอ็มม่า
ทางนี้ เอ็มม่า
เฮ้ เอ็มม่า
เอ็มม่า
พ่อไม่คิดเลยว่าจะได้เจอลูกอีกครั้งนึงน่ะ
- เฮ้ - เฮ้
นายมาทำอะไรที่นี่
ฉันอยากจะมาดูเธอน่ะ กลับมาคืนแรกเป็นไงบ้าง
ฉันก็แค่เล่นเฟซบุ๊กอะไรทำนองนี้แหละ
- แปลกนะที่ได้กลับมา - ใช่
พวกเขาบอกว่า เราไม่ต้องรีบกลับไปโรงเรียนเลยก็ได้
ใช่ฉันรู้
ฉันคิดว่าจะกลับไปที่นั่นสัปดาห์หน้า กลับไปเรียนน่ะ
- แน่อยู่แล้ว - หมายความว่าไง
ไม่มีอะไร ก็แค่
หมดเวลาพักร้อนแล้วใช่มั้ยละ
ฉันไม่เข้าใจนายพูดอะไร
พ่อบอกว่าเธอจะจัดงานปาร์ตี้
แม่ฉันจัดให้น่ะ เลี้ยงต้อนรับกลับบ้าน
นายจะมาด้วยมั้ย เพื่อนๆ ที่โรงเรียนจะมากันเยอะเลยนะ
- สนุกแน่นอน - ใช่ สนุก
นายควรกลับไปดีกว่า
พ่อกับแม่คอยดูฉันอยู่ทุกๆ สิบนาทีเลย
ใช่
มางานปาร์ตี้ด้วยนะ โอเคมั้ย
ก่อนอื่นเลย ต้องขอบคุณทุกคนที่มานะ
วันนี้เป็นวันพิเศษสำหรับเรา
นึกไม่ออกเลยว่าต้องใช้ความกล้าแค่ไหน เพื่อให้มีชีวิตอยู่รอดในช่วงเวลาเหล่านั้น
นึกไม่ออกเลยจริงๆ แต่พ่อก็ดีใจมากนะที่ลูกผ่านมันมาได้
แด่ลูกสาวฉันและดีน
- ดีนอยู่ไหน - ข้างหลังครับ
ต้องขอบคุณพวกลูกมากๆ จริงๆ
พวกลูกเป็นแรงบันดาลใจให้เราทุกคน
จริงๆ นะ แด่เอ็มม่าและดีน
- แด่เอ็มม่าและดีน - เอาล่ะๆ วู้ว
เย้
- ขอบคุณนะที่มา - ขอบคุณที่ชวนนะ
ทำไมนายไม่ไปอยู่ตรงนั้นกับคนอื่นๆ ล่ะ
ฉันไม่ค่อยชอบอยู่กับคนอื่นๆ เท่าไหร่น่ะ
แต่เอ็มม่าชอบน่ะ เธอเป็นอย่างนั้นมาตลอด
และเธอก็เก่งมากๆ เลยด้วย คนก็เลยชอบเธอ
ใช่ ฉันเห็นแล้ว
เธอได้เจอฉลามบ้างไหม
แค่สองวินาที เธอก็ป๊อปปูล่ามากกว่าเดิม
- มากกว่าก่อนที่พวกนายจะหายตัวไป - ใช่ ฉันก็เห็นเหมือนกัน
- ไปเถอะ - พวกของที่ระลึกไง เอาอย่างนี้นะ
ฉันไปไม่ได้ ขอโทษด้วย
พวกเขาเรียกมันว่า "ปาฏิหาริย์แห่งท้องทะเล"
มากกว่า 100 วันหลังจากที่ พวกเขาติดอยู่บนเกาะร้างในทะเล
นักเรียนมัธยมปลายสองคน เอ็มมาลีน โรบินสัน
และดีน แม็คมัลเลน ได้กลับไปใช้ชีวิตในโรงเรียน
กับครอบครัว เพื่อนๆ ของพวกเขา
ชีวิตที่พวกเขาเคยคิดว่า จะไม่ได้เห็นมันอีกครั้ง
ยินดีต้อนรับกลับมา
ขอตัวก่อนนะ
ฉันบอกเขาว่าขอคิดดูก่อน
โอ้ พระเจ้า เอ็ม เธอเป็นฮีโร่ของฉันเลย เธอบอกสตีเฟ่นอย่างงั้นเหรอ
เธอนี่มันเจ๋งจริงๆ เลย
ช่างเถอะ ฉันจะใส่ชุด
เฮ้ แม็คมัลเลน
มาเร็ว
แม่ให้มาบอกว่าได้เวลามื้อค่ำแล้ว
- โอเค - และฉันก็จะมาให้อาหารปลาน่ะ
- ได้สิ ตามสบาย ให้อาหารปลา - โอเค
พี่เอาชุดพวกนี้ออกมาทำไม
ไม่รู้สิ
มันรู้สึกเหมือนกับว่า
รู้สึกเหมือนของๆ คนอื่นน่ะ
รู้มั้ย ตอนที่พี่ไม่อยู่ แม่ก็เริ่มหันสนใจฉันมากขึ้น
ไม่ต้องตะโกนหรือสร้างปัญหาเพื่อให้แม่สนใจ
ที่โรงเรียน คุณครูทุกคนก็ใจดี
สงสารก็เถอะ แต่ฉันไม่สนหรอก
และตอนนี้พี่ก็เป็นเด็กสาว ผู้รอดชีวิตกลับมาจากเกาะร้าง
กำลังจะไปงานพรอมกับ นักฟุตบอลเห่ยๆ นั่นให้ตายเถอะ
และฉันก็กลับมาเป็นแค่ฉันเหมือนเดิม
สเตซีย์ เธอน่ะเจ๋งจะตายไป
เธอทั้งเท่ ทั้งตลก
และก็เป็นอีกหลายๆ อย่างที่พี่เป็นไม่ได้
และบอกให้รู้ไว้นะ พี่จะไม่ไป งานพรอมกับสตีเฟ่น
จริงเหรอ แล้วพี่จะไปกับใคร
ไม่มีใคร
อยากไปกับพี่มั้ยล่ะ
- ฉันคิดถึงพี่นะ เอ็มม่า - ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน
คิดถึงเธอมากจริงๆ
ผมเห็นมันครับ แม่
ผมเห็นแสงสีเขียวนั่น
มันสวยมาก
และ
ผมแค่อยากจะบอกว่า ผมขอโทษที่ไม่ได้ไปงานศพของแม่
ขอบคุณที่ดูแล
- เป็นไง - ยอดเยี่ยมสุดๆ
มีพ่อหนุ่มอินดี้กำลังมองเธออยู่นะ สาวน้อย
- เขามองพี่ต่างหากล่ะ - ไม่ใช่หรอก
ไปสิ
ด้านหน้า
ตามอยู่สามแต้มแล้วครับ เซฟได้ดีจริงๆ เลย
แม่นมากแต่ยังไม่ออกนะครับ
กันได้อีกลูกนึงแล้วครับ
- คืนนี้จะอยู่ที่บ้านเหรอ - ครับ
ผู้รักษาประตู เคลียร์พื้นที่เลยครับ
ตอนนี้เรากำลังอยู่กับ
อยากยืมทักซิโดของพ่อมั้ย
เอ็มม่า เธอดูดีมากเลย
สตีเฟ่นคงเป็นบ้าแน่ๆ หึๆ
แต่เขาก็น่าขยะแขยงอยู่แล้วล่ะนะ
ในแบบที่ดูเท่ๆ อ่ะนะ
มาเถอะ ไปกันเร็ว
รู้มั้ย ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอน่ะเป็นอย่างนี้
ถึงแม้ว่าจะต้องไปติดเกาะร้างกลางทะเล เพื่อที่จะทำให้เธอยอมรับตัวเองก็เถอะ
ไปหาหนุ่มขี้เหงาให้เธอกันดีกว่า
โอ้ คุณพระช่วย
ให้ตายสิ ดูดีซะด้วย
ไปสิ หัดทำตัวโรแมนติกซะบ้าง
ฉันพยายามเตรียมคำพูดดีๆ เพื่อที่จะมาบอกเธอ
ฉันเอ่อ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเข้าไปได้มั้ย
วางแผนมากเกินไป มันก็ไม่ดีนะ
ฉันมีอะไรมาให้ด้วย
- ขอบคุณ - อยากเต้นรำมั้ย ราชินีงานพรอม
ฉันไม่ใช่ราชินีงานพรอม ฉันไม่เคยเป็น
ฉันไม่เคยอยากเป็น
ฉันเป็นแค่ผู้หญิงคนนึง
เหรอ งั้นอยากเต้นมั้ยล่ะสาวน้อย
ฝนมันกำลังตกอยู่นะ
- แย่กว่านี้ก็เคยเจอมาแล้วนี่ - ใช่